Al bijna 40 jaar is Bé Bols (66 jaar) actief in de borstelmarkt. Wat voor borstel je ook in je handen hebt, de kans is groot dat hij door de borstelfabriek Jobo van Bé gemaakt is. Bij dit familiebedrijf pur sang is de klant nog koning, wordt er ‘ouderwetse service’ verleend en kennen ze geen “nee.” Op deze pagina ontdek je alles over de historie van JOBO Schoonmaakgroothandel.
Door de jaren heen is er veel veranderd voor Jobo. ‘’We zijn een echt familiebedrijf geworden, we zijn gegroeid naar 24 medewerkers en ook op technologisch gebied hebben we niet stilgestaan. Een aantal dingen is echter wél gebleven. We blijven de klant als Koning behandelen, bieden nog ouderwetse service en komen altijd met een oplossing. Daar staan we voor!’’
In 2023 hebben we vol enthousiasme en vertrouwen de focus weer volledig op Sportprijzen gelegd. Een belangrijke stap in deze hernieuwde inzet was de beslissing om een eigen graveermachine aan te schaffen. Met deze investering zijn we nu volledig onafhankelijk van externe partijen en hebben we de mogelijkheid om snel en flexibel te reageren op de wensen van onze klanten.
Vanaf begin 2022 was er eindelijk ruimte om weer vooruit te kijken, en dat hebben we bij Sportprijzen Hoogeveen met beide handen aangegrepen. We hebben actief gewerkt aan het vergroten van onze naamsbekendheid
In september 2019 begonnen we vol enthousiasme aan het avontuur van Sportprijzen Hoogeveen. Met grote plannen en een positieve instelling keken we uit naar wat de toekomst zou brengen.
Echter, in februari 2020 gooide de opkomst van Corona roet in het eten. Gedurende bijna twee jaar stond alles op een laag pitje.
In november 2020 besloten we om ons aanbod uit te breiden met Jobo Koffiegroothandel. Wat begon met koffiebekers en roerstaafjes groeide al snel uit tot een volledig assortiment van kantinebenodigdheden. Onze klanten ontdekten al snel de voordelen van het combineren van schoonmaak- en kantinebenodigdheden bij ons.
In de jaren 90 zijn de kinderen van Bé en Annelies, Henry en Elisabeth inmiddels ouder en nemen steeds vaker een kijkje op de zaak. Henry vond handel leuk, maar productie sprak hem minder aan. Elisabeth vond de productie juist interessant. Henry kwam in 1996 werken in de zaak en hield zich bezig met de groothandel. Elisabeth deed dat in 2001 en ging zich richten op de borstelfabriek.
In 2020 besluiten Bé en Annelies dat het tijd wordt om wat rustiger aan te gaan doen. Ze werken beiden nog mee, maar dragen het eigenaarschap over aan hun kinderen. Vanaf nu hebben Henry, Elisabeth én de vrouw van Henry, Daniëlle de touwtjes in handen. ‘’Maar directeuren die alleen maar achter het bureau zitten zijn we niet hoor! We werken het liefst gewoon mee!’’
Toen Bé begon had hij nog geen idee dat zijn bedrijf zo zou groeien. Hij richtte zich vooral op de klanten, want die waren écht koning in het bedrijf. Ik probeerde altijd mee te denken met de klant en wilde altijd een oplossing kunnen bieden. ’’Nee was bij ons echt geen optie. We hebben zelfs nog klanten van het eerste uur. Die zijn echt al jaren bij ons. Op de een of andere manier doen we dan toch iets goed!’’
Al snel werd het schuurtje te klein. In 1984 werd het voor korte duur vervangen door een huurpandje aan de Industrieweg in Hoogeveen. Jobo bleef gestaag groeien en na één jaar stond alweer de volgende verhuizing op het programma. Aan de Dr. A Philipsstraat, vlak naast het huidige pand, huurde Bé een pand van tweehonderd vierkante meter. ‘’Daarvan onderverhuurde ik ook nog eens 100 vierkante meter, want we hadden het lang niet nodig. Toen veel te groot dus, terwijl we nu tegen de 4000 vierkante meter zitten.’’
Toen de fabriek waarin Bé al acht jaar werkte failliet ging, wist hij één ding zeker; hier wilde hij nog niet mee stoppen. In de schuur achter zijn huis begon hij in 1983 zijn eigen borstels te maken onder de naam Jobo. Of het in die tijd makkelijk was? ‘’Het was zeker geen weelde. Ik moest echt beginnen met niets. De eerste machine was een eigen bouw.’’
Bé was niet de enige medewerker die na het faillissement niet van zijn liefde voor het vak af kon komen en voor zichzelf begon. Een aantal verkopers volgde dit pad en ging borstels verkopen. Eentje bleef in de buurt, een ander verkende de markt in Friesland en ook de Achterhoek werd bereikt. ‘’Zij kochten vervolgens hun borstels bij mij en zo groeiden we stukje bij beetje’’
